|
|
|
Hier vind je meer informatie over Colombia, zoals:
~ Regio’s en steden
~ Geografie en geschiedenis
~ Natuurparken
~ Flora en fauna
Voor suggesties houden wij ons aanbevolen. |
| Officiële landstaal: |
Spaans |
| Hoofdstad: |
Bogotá |
| Regeringsvorm: |
Republiek |
| Religie: |
Rooms-katholiek 59,4% |
| Oppervlakte: |
1.138.910 km² km² |
| Inwoners: |
41 miljoen |
| Munteenheid: |
Colombiaanse peso (COP) |
| Tijdzone: |
UTC -5 |
| Nationale feestdag: |
20 juli |
| |
| Meer informatie is te vinden op de site van het Ministerie van Buitenlandse Zaken.
De Republiek Colombia is een land in het noordwesten van Zuid-Amerika. Het grenst in het noorden aan de Caribische Zee, in het oosten aan Venezuela, in het zuidoosten aan Brazilië, in het zuiden aan Peru en Ecuador, en in het westen aan Panama en de Grote Oceaan.
Er zijn in Colombia in grote lijnen 5 gebieden die onderscheiden kunnen worden naar klimaat en landschap:
- Het Andesgebergte in het westen. Hier woont het grootste deel van de bevolking voornamelijk in de miljoenensteden, Bogotá, Medellín en Cali.
- De Caribische kust. Ook hier bevinden zich enkele belangrijke bevolkingscentra, zoals Cartagena.
- De Pacifische kust.
- De vlaktes van de Orinoco en het oerwoud van de Amazone. Het Orinoco- en Amazone-gebied beslaat tezamen 54 % van de oppervlakte van Colombia, maar er woont maar 3% van de Colombianen.
Colombia ligt vrijwel op de evenaar maar door de grote hoogteverschillen komen er vier verschillende klimaatzones voor. 83% van het land ligt lager dan 1.000 meter en de gemiddelde temperatuur is er 24C. 9% van het land ligt tussen 1.000 meter en 2.000 meter hoogte met een gemiddelde temperatuur van 18C. 6% van het landoppervlak ligt tussen 2.000 en 3.000 meter met een gemiddelde temperatuur van 12C. Eeuwige sneeuw vindt men boven 4.500 meter hoogte.
De seizoenen worden in Colombia eerder gekarakteriseerd door regenval dan door temperatuurswisselingen. In de lage gebieden aan de Caribische kust (het noorden) is er een droog seizoen van december tot maart, de rest van het jaar is het regenachtig. In het zuiden wordt het regenseizoen onderbroken door een periode van minder regenachtigheid in juni en juli, en aan de Pacifische kust komt een droog seizoen bijna niet voor.
De Colombiaanse cultuur is een mengeling van Afrikaanse, inheems Indiaanse en Europese (in het bijzonder Spaanse) invloeden. In de 19e eeuw werd de slavernij afgeschaft en Afrikaanse, Indiaanse en andere etnische groepen gingen in elkaar op. Muziekstijlen als de bambuco, vallenato en porro kregen een grote invloed.
Toen in de 19e eeuw de wals in Europa populair werd ontstond een Colombiaanse versie, de pasillo. (Klik hier voor een voorbeeld op Musica Colombiana.) Moderner is de Colombiaanse salsamuziek, van Cubaanse oorsprong, en de Colombiaanse muziek wordt tegenwoordig vanzelfsprekend sterk beïnvloed door moderne rock- en popmuziek. De nationale muziek van Colombia is echter wel de Cumbia.
Cumbia
Cumbia is complexe, rhythmische muziek die ontstond aan de Colombiaanse Atlantische kust. Cumbia is een mengeling van Spaanse en Afrikaanse muziek. Oorspronkelijk bestond cumbia alleen uit percussie en zang. Moderne groepen gebruiken tegenwoordig echter ook blaasinstrumenten en keyboard. Er zijn verschillende verklaringen voor de bijbehorende dans. Wellicht komt de dans uit het Afrikaanse Guinee waar een dans onder de naam cumbe bestond. De dans verbeeldt waarschijnlijk het hof maken van de man voor de vrouw, terwijl anderen er op wijzen dat het typische voetenwerk van de man wellicht zijn oorsprong vindt in de pogingen van de aan de enkels geketende slaven om te dansen. De cumbia kreeg vaste voet aan de grond in de 40er jaren van de 20e eeuw toen de muziek zich verspreidde van het platteland naar de stad. Onder invloed van mamba, big band en porro ontwikkelde de muziek zich tot zijn huidige vorm. Artiesten als Lucho Bermudez verfijnden de muziekstijl die in de 50er jaren zijn hoogtepunt beleefde. De cumbia verspreidde zich door artiesten als La Sonora Dinamitra naar Mexico waar de stijl ook nog steeds populair is.
Colombiaanse salsa
De salsa ontstond onder Cubanen in New York en Puerto Rico, en verspreidde zich snel tot in Colombia, waar artiesten als Fruko en Joe Arroyo de muziek populair maakten. De salsa ontwikkelde zich in een typisch Colombiaanse vorm ook wel genaamd musica tropical. Andere belangrijke Colombiaanse salsa muzikanten zijn Grupo Niche, Alkimia, La Misma Gente, Los Titanes, Los Nemus del Pacifico, Orquesta Guayacan enGrupo Galeé.
Afrikaanse muziek en Champeta
Sommige Colombiaanse gebieden zoals El Choco, Cartagena en Isla de Providencia, hebben grote, van de slaven afstammende, afrikaanse gemeenschappen. In deze gebieden is de integratie met de inheemse en Europese cultuur beperkt geweest en in het bijzonder in El Choco is de muziek weinig beïnvloed geweest sinds het geimporteerd is vanuit West-Afrika. Op Providencia bestaat eveneens een typische volksmuzieksoort die overeenkomt met de Jamaicaanse mento. Belangrijk is echter de stad Cartagena met zijn champeta muziek die weer beïnvloed is door soukous, compas en ragga (soort reggae). Bekende Champeta muzikanten zijn Luis Towers, El Pupy en Boogaloo, terwijl bijvoorbeeld Elio Boom de Jamaicaanse raggamuffin in de champeta introduceerde.
Bambuco, of Musica del interior
Musica de la interior is een Indiaanse muziekvorm die ook bekend staat als bambuco. Lange tijd was deze muziek niet erg verbreid maar het beleefde zijn hoogtepunt in in de 20er en 30er jaren van de twintigste eeuw. Bekende artiesten zijn Estudiantina, Jaime Llano González and the Morales Pino Trio.
Porros
Porro is een enthousiaste vorm van blaasmuziek die zijn oorsprong vindt in Sucre, Cordoba en Savanna de Bolivar. De ensembles van koperinstrumenten vinden hun oorsprong in de Europese militaire blaaskapellen. Belangrijke porro-groepen zijn Banda de 11 Enero, La Sonora Cienaguera, Orquesta Climaco Sarmiento en Pedro Laza y sus Pelayeros.
Vallenato
Vallenato ontstond in Valledupar aan de Atlantische kust maar werd pas in 1980 populair in de rest van het land. De oorsprong van Vallenato is onduidelijk maar volgens een legende zou de stijl zijn ontstaan uit een muzikale wedstrijd tussen Francisco el Hombre en Satan. Typisch voor de Vallenato is het gebruik van de accordeon. Muzikanten als Alejo Duran, Alfredo Gutierrez en Lisandro Meza hebben veel invloed op het genre gehad. Caliya introduceerde in de zestiger jaren de basgitaar en de meest recente revival en modernisatie van Vallenato is bewerkstelligd door Carlos Vives in 1993 met het uitbrengen van het album Clasicos de la Provincia. Vanuit de Vallenato zijn diverse subgenres ontstaan, zoals vallenato-protesta met zijn sociaal-bewuste teksten en charanga vallenata, een stijl van de Cubanen in de Verenigde Staten. Geestelijk vader daarvan is Roberto Torres.
Musica llanera
Musica llanera is een muziekstijl uit het grensgebied met Venezuela rond de Orinoco. Centraal in de stijl staat het gebruik van de harp en de muzieksoort is populair in geheel Colombia. Musica llanera is bekend voor zijn verbale uitdaging genaamd contrapunteo. Artiesten in dit genre zijn onder andere Alfredo Ronaldo Ortiz, Alma Llanera, Cimarron, Luis Ariel Rey, Carlos Rojas, Sabor Llanero en Orlando Valdemarra.
Bronnen: Wikipedia, Ministerie van Buitenlandse Zaken
|
